het Leven gaat verder

“Soms betekent afscheid nemen van een ander, jezelf weer verwelkomen”
Uitspraak voor 7 januari, gestuurd door dagelijkse gedachte.net

Vandaag hoef ik pas om 1 uur klaar te zijn om in “het openbaar” te verschijnen dus ik dacht wat ‘uit te slapen’ maar dat viel anders uit want de bomen hiervoor werden gesnoeid en de takken meteen gehakseld.
Mijn raam stond open dus het ging niet ongehoord aan mij voorbij. Ze begonnen om 7.30 uur.
Kortom, ik ben weer thuis en betrokken bij mijn directe omgeving.
Om 1 uur ga ik condoleren omdat één van onze bewoonsters van het eerste uur overleden is.
ongeveer 2 jaar geleden kwam ik bij haar man en haar feliciteren i.v.m. met zijn 95e verjaaardag.
Haar zag ik iedere maandagmorgen als zij bloed kwam laten prikken.
Kort geleden zei ze nog dat ze me miste op maandag ochtend omdat we dan altijd een praatje maakten.
Afgelopen jaar was haar man tijdens het douchen gevallen en sinds die tijd werd hij verpleegd in een verpleeghuis hier.
Vaak zat mevrouw nog te wachten voor het bloedprikken als ik kwam voor de koersbal.
Het was niet makkelijk nu haar man opgenomen was en zij eigenlijk iedere dag naar hem toe wilde. Dat was soms voor haar te veel.
Ach… en nu is zij plotseling overleden…
Haar zoon vond het moeilijk om aan zijn vader te moeten vertellen omdat niet zeker is dat deze het op zal pikken…

Om 1 uur dus te condoleren…

Deugd vanuit nood:

Vandaag terug gekomen van 8 heerlijke dagen op Terschelling.
Dochter en schoonzoon hebben naar hartelust mooie foto’s gemaakt van zee, strand, duinen en op- of ondergaande zon. En ik mocht mee!
Nee, strandwandelingen zitten er voor mij niet meer in daarom was de rit met een jeep door duinen en over het strand, bestuurt door de man die normaal huifkarren en paarden gebruikt om toeristen iets van de omgeving te laten zien en er over te vertellen, een ware belevenis!
Deze keer vertelde hij zijn enthousiaste verhaal dus in de beslotenheid van de jeep en alleen voor ons drietjes.
Geweldig idee van schoonzoon!
Leuk om aan terug te denken bij het zien van de mooie foto’s die zowel M als D gemaakt hebben tijdens hun foto-strooptochten.
Het waren fijne dagen hoewel ze ontstonden uit pure noodzaak.
Wij zaten op Terschelling in een vuurwerk-luw gebied omdat daar veel paarden zijn.
Nieuwjaarsdag beseften we dat dit gebied ook tijdelijk onderdak bied aan de paarden uit andere gebieden op het eiland omdat hier echt summier vuurwerk afgestoken wordt.

Hoe fijn het ook was toch is het eigenlijk te gek voor woorden dat M&D het Veen ontvluchtten omdat één van hun honden doodsbang is voor het vuurwerkgeweld waardoor Veenendaal geteisterd wordt.
Ik begreep van oudste dat zijn vrouw en hij volgend jaar ook het vuurwerkgeweld willen ontvluchten omdat hij er dit jaar echt last van had. In zijn geval niet van de knallen maar van de rook die op z’n longen sloeg.
Van mij mag de gemeente Veenendaal overgaan tot het verbieden van afsteken van vuurwerk in onze woonwijken…

Ik hoop voor mijn lezers dat ze de jaarwisseling zonder gezondheidsklachten zijn door gekomen en ik wens iedereen een 2020 waarin ze alles mogen beleven wat hen laat Leven.

Klare Kees

08.00 uur: het alarm van de telefoon gaat:
je weet maar nooit of ik me verslaap en om een uur of 10, is de bedoeling, moet ik klaar staan.
Ach je raadt het al?
Ja hoor, wat mij aan belangt kunnen we op pad…
Koffertje dicht, tas staat er naast en zou er plaats voor mijn kussen zijn?
Thermo-broek aan want het zou wel eens koud kunnen zijn op de boot. Het is tenslotte winter. Laat maar komen wat komt.
Dus ik zeg: “klaar is Kees”…

Wissel

In den Helder was het de afgelopen dagen, die samen met zus goed waren, uitzonderlijk zacht. Ik kan dat weten omdat ik mijn sigaretje op het balkon rook en dat was goed te doen.
Vandaag even naar buiten voor een boodschapje en warempel het was koud!
Gelukkig kan je je daar op kleden dus dat beloofd veel frisse lucht voor de komende week op Terschelling.
Dochter en schoonzoon hopen daar voor de honden iets minder vuurwerk te treffen dan hier in ’t Veen en ik ga mee.
Wanneer is eigenlijk die dwaze gewoonte ontstaan van vuurwerk afsteken?
In mijn jeugd was dat nog niet zo.
Toen mijn tantenzegster kinderen kreeg die vuurwerk af wilden steken vond ook zij dat zondegeld: “Oké maar de zelfde hoeveelheid geld wat je er aan uit geeft gaat naar een goed doel”.
Best een goed idee toen.

De verjaardag van jongste zal ik niet lijfelijk mee vieren.
“Gelukkig was ik wel thuis toen je geboren werd” schreef ik op zijn kaart.
Mijn volgers wens ik een veilige jaarwisseling en ik hoop tot volgend jaar.

op reis

Ja hoor, wat mij betreft kunnen we…
Gepikt en gedreveld zit ik klaar: tas ingepakt inclusief snoertjes voor oplaadbare apparatuur, broodjes voor onderweg klaar, zenuwen op scherp!
En dan heb ik nog wel het geluk dat J&A me brengen dus dat ik geen rekening hoef te houden met de tijd van de trein…
Vanmiddag ga ik naar zus om bij/met haar Kerst te vieren.
In ieder geval 1e Kerstdag dus van het begin tot het eind.
Donderdag hoop ik dan aan het begin van de avond weer thuis te komen.

Ieder die dit leest wens ik heel goede Kerstdagen!