helemaal niks

Nou ja, gegeten en gedronken… verder niks.
Ergens in 2017 kreeg ik heel sterke pijnstillers maar meestal vergeet ik dat ik die heb.
Vanmorgen wilde de dag niet goed op gang komen door verkrampende pijn…
Vervelend want dan helpt liggen ook niet.
En dan herinner ik me die pijnstillers weer.
Na wat gegeten te hebben neem ik een capsule en o wat heerlijk: het helpt en ik heb de hele middag geslapen.
Vandaag dus “niks” gedaan… wat een heerlijk gevoel!

Advertenties

2019

01-01-2019
Een vochtige, stille ochtend…
Na het heftige vuurwerk wat niet ongemerkt afgeschoten werd kan dat stille ook niet anders.
Ook in de straat tegen over mij werd driftig gevuurd maar aan het eind van het horendol makende feest heeft er 1 persoon alles keurig bij elkaar geveegd en de resten op gebrand.
In mijn gezichtsveld is het keurig en zoals gezegd, wat vochtig.

De 1e dag van de toekomst is begonnen…
Een toekomst waarvan we niet weten hoe die verlopen zal maar waarvoor we allemaal op ons zelf aangepaste verwachtingen hebben …

Een Levensvol 2019 gewenst!

(ver)hinderen

Jij bent rond deze dagen zo “flink” om om welke reden dan ook en onder invloed van wat dan ook, hulpdiensten zo als Politie, Brandweer en/of Ambulancepersoneel te hinderen bij het uitoefenen van hun beroep?
Als je gepakt wordt ga je zonder pardon achter slot en grendel: ná de feestdagen is er pas tijd om uit te zoeken hoe of wat.
Ook komende 5 jaar zit je deze dagen, uitgebreid met 1 dag voor de datum van nu, vast. Om te verhinderen dat je weer in de fout gaat.

Ja, een beetje lullig als je dan een heel ander leven hebt dan nu, maar dat is het risico van je eigen stomme daden.

Ach,  had ik vroeger maar door geleerd zodat ik nu de straffen uit kon delen die ik passend acht bij een misdaad…

’t Leger

Zomaar in gedachten bij mijn moeder.
Nou ja, zomaar…
Bij Nederland zingt is een optreden van ’t Leger des Heils.
In 1920 wandelde mijn moeder (1903) op zondag met haar jongste zusjes Annie en Lies en bleef met hen staan om te luisteren naar het Leger wat in het park aan het zingen was.
Die zusjes waren een stuk jonger want voor dat zij geboren werden waren er ook al 2 zusjes geweest: Annie en Lies… tja, dat ging zo vroeger.
Maar goed, terwijl zij daar stonden te luisteren kwam er een jongen voorbij die een praatje aanknoopte met mijn moeder…. en jawel die jongen was mijn vader (1904).
Vanaf die tijd is er contact geweest tussen hen.
Er moest nog wel heel wat water over Gods akker vloeien eer die aarzelende verliefdheid uit mocht groeien naar wat het later worden zou. Vader kwam uit een gereformeerd gezin en moeder was niet gelovig op gevoed…
Maar wat had ik, misschien juist wel door die verschillende achtergronden, een heerlijk stel ouders die open stonden voor iedereen die en alles wat op hun pad kwam.
Het is duidelijk Kerst- en Oud en Nieuwtijd… tijd van overdenken.

Oeps…

“Zo…” dacht ik terwijl ik op m’n plekje ging zitten “da’s klaar” waarmee ik de boodschappen bedoelde.
En dan zie ik het…
Vanmorgen de takken met rode besjes na 4 weken weggegooid met de bedoeling vanmiddag nieuwe te kopen en dat was ik dus vergeten.
De vermoeidheid moest dus nog even ingepakt en ik in de benen.
Maar nu is het echt zo! Ik ben klaar voor het weekend.
Oké, oké ik moet nog uit pakken maar dat komt helemaal goed in de loop van de avond en strakjes kan ik de vaas met verse takken neer zetten.
Ieder goed weekend gewenst.