Water…

Even de waterketel ontkalken: dat doe ik met kalkex van HaRa, snel en grondig.
In een klein busje heb ik voor de snelle klus wat kalkex waar ook een paar saab-wasmiddel korrels bij zitten.
Waar ik niet op rekende was de enorme kracht van dat wasmiddel. Bij het koken was er veel en overvloedig schuim en het aanrecht loopt niet een klein beetje af naar de gootsteen…
Waar oude handdoeken al niet goed voor zijn!
Nog een geluk dat ik er aan het begin van de middag mee bezig ging anders hadden de gehaktballen voor vanavond in de knel gekomen maar daar heb ik straks nog alle tijd voor.
Het aanrecht is goed schoon, dat wel!

koekoek

Uit onderzoek is gebleken dat er voor kinderen vaker een andere vader in het spel meedeed dan gedacht… ‘Koekoekskind’ is de officiële term daarvoor.
Leuke term vind ik dat.
Straks luister ik weer naar ‘adres onbekend’ op NPO5.
Hele levensverhalen komen daar voorbij, boeiend om naar te luisteren.
Daar komen vaak mensen die naar hun biologische vader op zoek zijn omdat ze pas heel laat te weten komen dat de vader van het gezin waarin ze opgroeide niet hun biologische vader was. Een koekoekskind dus.
Voor mijn eigen kinderen: jullie zijn van je vader en ik kan het weten… als enige zou mijn moeder zeggen.

… en toch…

Afgelopen week was ik een beetje somber: geüttel met de lift waarvan niet alleen anderen melding bij mij maakten maar waar ikzelf ook een paar rubberen knieën aan over hield. Daar werd ik dus niet vrolijk van.
Wat wel goed uit gepakt is is mijn deelname aan de koersbal en het gymmen.
Ja, ik was wat sceptisch maar heb het gevoel er goed aan gedaan te hebben er mee te beginnen.
M’n liefje wat wil ik nog meer?
Een nachtje lekker slapen en dat wens ik ook mijn lezers toe…

overmacht…

Vanmorgen op weg naar de gym bleek als onaangename verrassing, de lift er volledig uit te liggen. Ook bij terugkomst was dat nog niet verholpen. Monteurs zaten op de galerij van de 1e verdieping op de grond omgeven door onderdelen. Ook het trappenhuis lag vol.
Nadat hij maandag en dinsdag ook al voor ongemak gezorgd had viel dat niet helemaal lekker in mijn zieltje en ja kind dat bij me hoort: ik heb er wel even ‘melding bij de informatiebalie’ van gedaan!

Nostalgie

In Blauw bloed waren beelden te zien van prof. Pieter van Vollenhove bij de heropening van het DAF-museum.
En ja hoor… daar komen de herinneringen boven aan mijn bezoek van destijds ( ± 1964) aan de fabriek in Eindhoven. Ik werd telefoniste bij DAF-Minerva in Amsterdam.
Er vond in Eindhoven een medische keuring plaats met aansluitend een rondleiding door de fabriek.
Daar zag ik b.v. hoe een dunne plaat ijzer wiebelend op de lopende band gelegd werd om daar in het model van een ‘stevig’ portier geperst te worden.
Het verbaasde me dan ook niet dat er vrij makkelijk een deuk in een auto geduwd wordt.
Dat wat ons omhult is minder dik en zwaar dan lijkt.
De veiligheid moet van ‘de kooi’ komen dat begreep ik wel…