Vandaag vroeg de boodschappen gedaan i.v.m. het verwachtte stormachtige weer.
Daardoor oudste misgelopen die een lamp in mijn voorraadkast kwam vervangen.
Gelukkig is het een sleutelkind.
Dat er in de kast licht brandt is wel prettig want het is niet helemaal pluis in die kast:

Het, enorme, toestel wat de lucht in mijn flat zuiver moet houden is gestoord: ergens, op een onbereikbare plaats waar het snoer vanaf het stopcontact naar toe leidt flikkert een lampje: ‘wát zegt u’? Ja daar flikkert een lampje…
‘nooit van gehoord’ … nee daar komen we niet voor.
Tja, even was ik uit het lood geslagen maar hoe vaak lees je niet dat er ergens brand uitbreekt met als oorzaak kortsluiting? En weet je, sinds Jan ooit aan de stroom vast gezeten heeft heb ik een heilig ontzag voor stroom.
Na hier en daar eens geïnformeerd en daar door begrepen te hebben dat niemand zo’n geflikker herkent werd mijn gevoel bevestigd: het is niet pluis!
De, tegenwoordig spaarzaam aanwezig zijnde, complexbeheerder heeft een foto gemaakt en zou er achteraan maar zij werkt lang niet altijd.
Donderdag besloot ik het anders aan te pakken en belde weer met de firma die de zuiverheid van mijn lucht moet garanderen: “Mijn ventilatieketel doet het niet”!
‘Wat is de storing?’ “Ik heb de stekker eruit getrokken omdat ik mij niet veilig voel!”
Afijn… woensdag komt een monteur langs…
Zie, alleen daarom alleen al is het plezierig als het licht in de kast brandt.
En wat zie ik? inmiddels is het zonnetje gaan schijnen!
Daar ga ik maar eens even van genieten!
Fijn weekend voor ieder gewenst.