Nog wat onder de indruk van het nieuws van gisteravond dat de vorige nacht een medekoersbalster in haar slaap was overleden zat ik vanmorgen om kwart voor negen keurig aangekleed te wachten op de monteur.
Zowel het afzuigsysteem als de verwarmingsketel waren van slag. De verwachte monteur zou tussen 9 en 1 komen… Mijn hulp komt altijd om 11 uur dus ik hoopte dat de goede man dan geweest zou zijn.
Hij kwam om over half 11.
Zonder een gebruikelijke gereedschapskoffer…
“Heeft u een waterpas?”
Nou heb ik, toen ik in een woning kwam mét huismeester, al m’n, nou ja eigenlijk dat van Jan, gereedschap de deur uit gedaan maar in stilte bedacht ik me dat ik de waterpas samen met een hamer en een schroevendraaier bewaard had maar waar was die waterpas?
En zomaar ineens zag ik hem liggen.
Toch vreemd dat zo’n man boven komt zonder gereedschap, of ben ik nou een kniesoor?
Afijn… hij zegt dat alles verholpen is en ik wacht dus rustig op vanavond een uur of 5 wanneer ik de verwarming echt aan ga doen.
Ondertussen de vraag van man-van-overleden-koffievriendin-  of hij en zijn nieuwe partner op de thee/koffie mochten komen. Wat ik natuurlijk fijn vind. Wel druk maar erg belangrijk vind ik.
Geen tijd om boodschappen te doen terwijl de kinderen vanavond komen eten…

Dat wordt Italiaans eten heb ik bedacht!